مقالات

تصمیم‌گیری در یک جامعه همگرا

تحلیل تصمیم می‌تواند به سازمان‌هایی که روی تحقیقات سرمایه‌گذاری می‌کنند (به عنوان مثال سازمان‌های دولتی و انکوباتورهای فناورانه)، یاری برساند تا دستورالعمل‌هایی را برای ترویج علوم بین‌رشته‌ای پیشرفته، به شیوه‌ای شفاف و تکرارپذیر، توسعه دهند. برای سنجش روش‌هایی که به ترویج همگرایی می‌پردازند، نیاز به داده‌ها و ترجیحاتی است که در محدوده مقیاس‌ها و دامنه‌های زمانی، فضایی و سازمانی گسترده شده‌اند. شناسایی و ترکیب اهداف اجتماعی، اقتصادی و فنی در فرآیند تصمیم‌گیری امری ضروری است. این ارزیابی ضروری و جامع، از پیچیدگی زیادی برخوردار است که تصمیم‌گیرندگان منفرد نمی‌توانند به طور مؤثر همه این عوامل و برهمکنش آن‌ها را در یک زمان در نظر بگیرند (لینکو کرمیر و همکاران، ریسک آنال 32(3):374-380، 2012؛ روکو و همکاران، همگرایی دانش، فناوری و جامعه: فراتر از همگرایی فناوری‌های نانو-زیست-اطلاعات-شناختی، اسپرینگر، نیویورک، 2013). با توجه به همگرایی، دستورالعمل‌های فعلی در قالب شرح چشم‌اندازها و نقشه‌های مسیر، به صورت کیفی هستند. تحلیل تصمیم می‌تواند همگرایی را با بهبود فرآیند تصمیم‌گیری به کمک ابزارهای کمی، جامع و ساختاری تسهیل کند. این ابزارها اهداف را به شیوه‌ای شفاف و قابل تکرار اولویت‌بندی می‌کنند و به تصمیم‌گیرندگان، هنگام مواجه با پیچیدگی‌های غافلگیرکننده کمک می‌کند. تحلیل تصمیم چندمعیاری (MCDA) در بهبود این فرایند تصمیم‌گیری به صورت خاصی مورد توجه است. هنگامی که یک هدف شناسایی می‌شود، معیار‌های تصمیم‌گیری، مزایای معیار‌ها و جایگزین‌ها تعریف می‌شوند. بر اساس اطلاعات علمی موجود، MCDA جایگزین‌های ممکن (مانند آموزش، تغییر ساختار سازمانی، بودجه)، معیارهای تصمیم‌گیری (مانند هزینه، اهمیت، تنوع شبکه) و عملکرد هر یک از جایگزین‌ها را نسبت به معیار‌های آن ارزیابی می‌کند و اولویت‌های نسبی را در میان پیوستگی معیار‌های سنجش‌ناپذیر، استخراج یا استنباط می‌کند (لینکو و موبرگ، تحلیل تصمیم‌گیری چندمعیاری: کاربردهای محیط‌زیستی و مطالعات موردی، CRC Press، بوکا راتون، 2012). تحلیل‌های بیشتر (مانند ارزش اطلاعات (VoI)) با شناسایی تردیدها، موجب ارتقاء MCDA می‌شود، به عنوان مثال، افزایش دقت اطلاعاتی که تصمیم‌گیری بر اساس آن صورت می‎گیرد، منجر به تغییر در اولویت‌بندی جایگزین‌ها یا افزایش ارزش جایگزینی می‌شود که ترجیح داده شده است. هنگامی که همگرایی در جامعه علمی ترویج داده می‌شود، MCDA سازمان‌های تأمین مالی تحقیقاتی را قادر می‌سازد تا ارزش‌ها و توازن بین معیار‌ها را تعیین کنند و دستورالعمل‌های عملی و وابسته به تصمیم‌گیری را برای اجرا توسط سازمان‌های علمی مجزا تولید کنند (روکو و همکاران، همگرایی دانش، فناوری و جامعه: فراتر از همگرایی فناوری‌‌های نانو-زیست-اطلاعات شناختی، اسپرینگر، نیویورک، 2013 ).

رویدادها
    آرشیو رویداد ها
    نظرسنجی