رهیافت سلول‌های T مصنوعی در درمان سرطان و بیماری‌های خودایمنی

تاریخ : ۱۷ تیر, ۱۳۹۷

تعداد بازدید : ۵۱

0 امتیاز از 0 رای
نسخه چاپی
موضوعات :

سلول‌های ایمنی استخراج شده از خون طول عمر کوتاهی دارند، بنابراین عملاً نمی‌توان پژوهش‌های طولانی مدتی را با آن‌ها صورت داد. استفاده از سیستم‌های میکروسیالی در تولید زیرساخت سلول‌های T و سپس فعال سازی آن‌ها جهت انجام واکنش‌های ایمنی، آینده درمان بیماری‌هایی همچون سرطان و خودایمنی را متحول خواهد کرد.

پژوهشگران دانشگاه UCLA موفق به توسعه سلول‌های T مصنوعی شده‌اند که با تقلید از شکل و عملکرد نسخه‌های انسانی این سلول‌ها، می‌توانند گامی به سوی توسعه درمان سرطان و بیماری‌های خودایمنی باشند.

سلول‌های T نقش کلیدی در سیستم ایمنی بدن دارند. هنگامی که عفونت وارد بدن می‌شود آن‌ها فعال شده و در خون جریان می‌یابند تا به مناطق آلوده برسند. از آ‌ن‌جا که آن‌ها باید بین شکاف‌های کوچک و منافذ به صورت فشرده قرار بگیرند، توانایی تغییر شکل و رسیدن به یک چهارم اندازه طبیعی خود را دارند. همچنین آن‌ها می‌توانند تقریباً تا سه برابر اندازه اصلی خود رشد کنند که موجب می‌شود با آنتی‌ژن‌های حمله کننده به سیستم ایمنی مبارزه کرده یا بر آن‌ها غلبه کنند.

توانایی ایجاد سلول‌های مصنوعی می‌تواند گامی کلیدی در مسیر تولید داروهای مؤثرتر برای درمان سرطان و بیماری‌های خود ایمنی باشد و منجر به درک بهتر رفتار سلول‌های ایمنی انسان شود. چنین سلول‌هایی می‌توانند در نهایت برای تقویت سیستم ایمنی افراد مبتلا به سرطان یا نقص ایمنی مورد استفاده قرار گیرند.

گروهی از پژوهشگران دانشگاه UCLA آمریکا به سرپرستی علیرضا مشاوری نیا لنفوسیت‌های T مصنوعی توسعه داده‌اند که رونوشت تقریباً کاملی از سلول‌های T انسانی هستند. ساختار پیچیده سلول‌های T و ماهیت چندمنظوره، موجب گردیده تکثیر و مشابه سازی آن‌ها در آزمایشگاه دشوار باشد. استفاده از سلول‌های T طبیعی در تحقیقات دشوار است، زیرا آنها بسیار حساس بوده و پس از استخراج از انسان و حیوانات تنها چند روز زنده می‌مانند. با پیشرفت به وجود آمده، سلول‌های T مصنوعی می‌توانند برای مهندسی حامل‌های دارویی کارآمد و درک رفتار سلول‌های ایمنی استفاده شوند.

این کلاس جدید از سلول‌های T مصنوعی بوسیله تعامل فعال با سلول‌های ایمنی از طریق تماس مستقیم، فعال شدن یا انتشار سیگنال‌های التهابی یا تنظیمی قادر به تقویت سیستم ایمنی میزبان هستند.

در این پژوهش سلول‌های T با استفاده از یک سیستم میکروسیالی ایجاد شدند. محققان دو محلول متفاوت -روغن معدنی و یک بیوپلیمر آلژینات که یک ماده چسبناک ساخته شده از پلی ساکاریدها و آب است- را مخلوط کردند. هنگامی که این دو ماده ترکیب می‌شوند، میکروذراتی از آلژینات را ایجاد می‌کنند که شکل و ساختار سلول‌های T طبیعی را تکرار می‌کند. سپس دانشمندان میکرو ذرات را از یک حمام یون کلسیم جمع‌آوری کرده و الاستیسیته آن‌ها را با تغییر غلظت یون‌های کلسیم تنظیم کردند.

زمانی که محققان سلول‌های T را با خواص فیزیکی مناسب ایجاد کردند، نیاز به تنظیم ویژگی‌های سلول داشتند تا مانند سلول‌های T طبیعی جهت مبارزه با عفونت فعال شوند، به بافت‌های انسانی نفوذ کنند و پیام‌رسان‌های سلولی را برای تنظیم التهاب آزاد سازند. آن‌ها برای انجام این کار، سلول‌های T را با فسفولیپیدها پوشش دادند به طوری که بخش خارجی آنها به دقت از غشاهای سلولی انسانی تقلید کند. سپس با استفاده از فرایند شیمیایی به نام هم یوغی یا جفت شدن زیستی (bioconjugation) سلول‌ها را به سیگنال‌دهنده‌های CD4 متصل کردند؛ ذراتی که سلول‌های طبیعی T را برای حمله به عفونت یا سلول‌های سرطانی فعال می‌کنند.

این روش در آینده می‌تواند به دانشمندان کمک کند یک پایگاه داده از طیف گسترده‌ای از سلول‌های مصنوعی بسازند که از سلول‌های انسانی تقلید می‌کنند. محققان دیگر نیز می‌توانند از همین فرایند برای ایجاد انواع گوناگون سلول‌های مصنوعی مانند سلول‌های قاتل‌ طبیعی یا ماکروفاژها برای تحقیق بر روی یک بیماری خاص یا کمک به توسعه درمان‌ها استفاده کنند.

منبع : http://newsroom.ucla.edu/releases/ucla-scientists-create-synthetic-t-cells#.WzOYNTw8BrE.linkedin

نظر شما
نظرسنجی