ایمپلنت زیست‌الکترونیک برای تحریک عصب واگ

تاریخ : ۰۱ اردیبهشت ۱۴۰۰

تعداد بازدید : ۲۹۷

0 امتیاز از 0 رای
نسخه چاپی
موضوعات :

پژوهشگران برای تحریک عصب واگ، ایمپلنت زیست‌الکترونیکی ساختند که می‌تواند برخی از علائم حیاتی بدن نظیر ضربان قلب را کنترل کرده و همچنین به دستکاری برخی پروتئین‌های التهابی کمک کند.

محققان موسسه پزشکی بیوالکترونیک در موسسه تحقیقات پزشکی فاینشتاین یک ایمپلنت برای تحریک عصب واگ (VNS) در موش ها ایجاد کردند که با موفقیت ضربان قلب را مدیریت کرده و پروتئین های التهابی را تعدیل می کند. این روش ممکن است روش‌های انجام تحقیقات پیش بالینی پزشکی بیوالکترونیک را تغییر دهد و منجر به درمان های جایگزین برای بیماری های مزمن مختلف از جمله کرون، آرتریت روماتوئید و نارسایی قلبی و سایر موارد شود.

 

تحقیقات این تیم که با همکاری دانشگاه کلرادو و دانشگاه نیویورک انجام شده به تازگی در نشریه eLife منتشر شده است. در سال 2020 این گروه نشان داده بودند که ایمپلنت تحریک کننده عصب واگ در موش‌ها می‌تواند برای کارهای درمانی اثربخش باشد.

 

در این مقاله جدید، محققان روش کاشت نوعی میکروالکترود بر روی عصب واگ دهانه رحم موش و روش‌های کالیبراسیون آن و ارزیابی اثربخشی این الکترود در سرکوب التهاب را توصیف کردند.

 

استاوروس زانوس، استادیار موسسه های فاینشتاین می‌گوید: «برای درک بهتر توان این روش در درمان برخی از ویران‌کننده ترین شرایط و بیماری‌ها، ما به دستگاهی برای تحریک طولانی مدت نیاز داشتیم. امیدوارم این تحقیق جدید به عنوان یک طرح برای موسسه‌ها در سراسر جهان به منظور کمک به پیشرفت در زمینه پزشکی بیوالکترونیک عمل کند.»

 

عصب واگ ، یکی از  اعصاب اصلی در بدن است، که به مغز و اعضای بدن امکان برقراری ارتباط و تنظیم اعمالی مانند ضربان قلب و سطح اکسیژن را می دهد.

 

به دلیل چالش‌های قبلی جراحی و تکنولوژیکی برای کاشت یک محرک متناسب با عصب واگ کوچک در موش، این الکترود جدید و روش جراحی آن پیشرفتی برای انجام تحقیقات طولانی تر و دقیق VNS است. مطالعات قبلی VNS محدود به تحریک کوتاه مدت، یک بازه زمانی از چند دقیقه تا چند ساعت، بوده است.  در حالی که این دستگاه جدید می تواند حداقل برای چهار هفته دوام داشته باشد.

 

عصب واگ در عملکردهای فیزیولوژیکی نظیر تنظیم ضربان قلب و تنفس نقش دارد. این تیم بررسی کردند که چگونه تحریک عصب واگ حداقل به مدت چهار هفته بر این عملکردهای فیزیولوژیکی تأثیر می گذارد و پاسخ ها را در 60 تا90 درصد موش ها مشاهده کردند. این دستگاه سایر عملکردهای بدن مانند اشتها و فشار خون را مختل نمی کند.

 

 این گروه همچنین بررسی کردند که آیا تحریک طولانی مدت از طریق ایمپلنت‌ها می تواند عامل نکروز تومور (TNF)، پروتئینی که باعث التهاب می شود را سرکوب کند یا خیر. نتایج نشان داد که سطح TNF به طور قابل توجهی سرکوب می شود.

منبع : https://www.businesswire.com/news/home/20210419005586/en/Feinstein-Institutes-Scientists-Develop-Long-Term-Vagus-Nerve-Implant-for-Bioelectronic-Medicine-Research

نظر شما