نانوربات‌هایی که برای مقاصد درمانی در بدن شنا می‌کنند

تاریخ : ۲۸ تیر ۱۴۰۰

تعداد بازدید : ۲۷۷

0 امتیاز از 0 رای
نسخه چاپی
موضوعات :

پژوهشگران سوئیسی نانوربات‌هایی ساختند که می‌تواند در بدن شنا کرده و خود را به محل مورد نظر پزشک برساند. این نانوربات امکان رهایش دارو، از بین بردن لخته خون در رگ و مقابله با تومور سرطانی دارد.

یک تیم تحقیقاتی به سرپرستی پروفسور دانیل احمد در ETH زوریخ نانوربات هایی را تولید کرده اند که ممکن است برای توسعه داروهای ضدسرطان و از بین بردن لخته های خون بسیار مفید باشد. در مطالعات اخیر خود، این تیم نشان داده است که چگونه ربات های در ابعاد نانو می توانند با ظرافت خود را به سمت محل مورد نظر در بدن برساند و وارد این این بخش‌ها شود. این نانوربات‌ها قادراند داروها را به طور موثر و کارآمد به تومورهایی که به سختی درمان می شوند، برسانند.

 

این ربات ها همچنین ممکن است انتقال هدفمند دارو را در درمان سکته مغزی تسهیل کنند و به بیماران اجازه می دهد که به طور موثرتری تحت درمان قرار گیرند، میزان مرگ و میر و شدت آسیب ناشی از سکته مغزی در قطع جریان خون در مغز را کاهش می دهد.

 

این نانوذرات ده برابر از گلبول‌های قرمز خون کوچکتر هستند و به آنها پتانسیل زیادی برای استفاده در کاربردهای پزشکی می بخشد. نانوربات‌ها معمولاً منفعل هستند، به این معنی که هیچ راهی برای کنترل آنها وجود ندارد. برای رفع این مشکل، احمد و تیمش که در پروژه SONOBOTS در سوئیس کار می کردند، از سونوگرافی برای راهنمایی نانوساختارهای ساخته شده برای محصورسازی ایمن داروهای کشنده سرطان استفاده کردند.

 

در پزشکی، از سونوگرافی معمولاً برای ایجاد تصاویر در زمان واقعی از ساختارهای داخل بدن استفاده می شود. با این حال، کار انجام شده در پروژه SONOBOTS نشان داده است که آنها همچنین می توانند برای هدایت حباب‌های هوای به دام افتاده در یک پوسته پلیمر در کنار یک ماده شیمیایی تصویربرداری استفاده شوند. این وسایل نقلیه ابتکاری به دلیل کارآیی در حرکت در مایع، "نانوشناگر" نامیده  شده است. آزمایشات نشان داده است که سونوگرافی می تواند این نانو شناگرها را با دقت هدایت کند و آنها را به سمت دیواره رگ های خونی حرکت دهد خوشبختانه این نیرو آنقدر قوی نیست که بتواند بر گلبول های قرمز خون تأثیر بگذارد و بر حرکت آنها تأثیر بگذارد.

 

به گفته پروفسور احمد این روش از درک نحوه حرکت اسپرم در امتداد دیواره‌های واژن ، چسبیدن به آنها و استفاده از این دیواره‌ها برای هدایت اسپرم به جلو الهام گرفته شده است. به همین ترتیب، نانو شناگرها از دیواره‌های رگ خونی برای هدایت خود در مسیر استفاده می کنند.

 

تا کنون، نتایج امیدوار کننده بوده است و پتانسیل نانو شناگرها برای رساندن دقیق داروها به سایت‌های بیماری مثبت ارزیابی شده است. با این حال، این فناوری قبل از رسیدن به پتانسیل کامل خود، نیاز به تحقیق و توسعه بیشتری دارد. در این مرحله، دانشمندان نانو ربات را در جنین گورخر ماهی با موفقیت راهنمایی و ردیابی کرده‌اند ، اما مطالعات برنامه ریزی شده با موش ها ممکن است به توسعه بیشتر این فناوری کمک کند.

 

درمان گلیوبلاستوما بسیار دشوار است. محققان این پروژه قصد دارد فناوری نانوربات خود را به گونه‌ای توسعه دهند که بتواند داروها را به طور موثری به این تومورهای صعب العلاج برساند.

 

منبع : https://www.azonano.com/article.aspx?ArticleID=5757

نظر شما